از بیماری‌های همه‌گیر و رایج ما، یکی هم این است که می‌خواهیم دیگری را هدایت کنیم. توهّم هدایت کردن، ذهن اغلب ما را فرا گرفته و اغلب خود را در مواجهه با دیگران، فرستاده‌ی خدا و دانای کل و منجی‌یِ عالم بشریّت فرض می‌کنیم. از نصیحت کردن بگیر، تا نسخه پیچیدن و م دادن و دخالت و امر به خوبی و نهی از بدی و ترساندن و تشویق کردن و حکم صادر نمودن. بی‌آن‌که بدانیم اصلا خوب و بد چیست و کجا و با چه شرایطی اجازه داریم در امور دیگران وارد شویم.

لطفا هدایت نکن! نخواه که هدایت کنی. هدایت خاص پروردگار آسمان‌ها و زمین است. حتا وظیفه‌ی پیام‌بر هم نیست؛ اِنَّکَ لا تَهدِی مَن اَحبَبتَ و لکِنَّ اللهَ یَهدِی مَن یَشاءَ» تو نمی‌توانی کسی را که دوست داری هدایت کنی، ولی خداوند هر کس را بخواهد هدایت می‌کند؛ و او به هدایت‌یافته‌گان آگاه‌تر است! (قصص/۵۶)

ام‌روز اِبرازِ هدایتِ ما، خوب و سالم زنده‌گی کردن ماست، نه حرّافی‌ و سخن‌رانی و تشخیص مصلحت بقیه و دخالت‌های مداوم. اگر وسوسه‌ی هدایت کردن را از خود دور کنیم، به‌واقع هدایت کرده‌ایم! با تبلیغِ عمل‌مان، حالا یا به خوب یا به بد!


مشخصات

تبلیغات

محل تبلیغات شما

آخرین ارسال ها

عکس آقای خامنه ای

برترین جستجو ها

آخرین جستجو ها

«اتاق گوشواره» مـجتمع فنی بـاران علوم اسلامشهر خدمات کار در ارتفاع بدون نیاز به داربست عکس بازیگران برطرف کردن نم و رطوبت،ازبین بردن نم سرویسها؛عایقکاری و اب بندی استخر سای فکت / Psy Fact تخلص انجمن علمی معلمان روان شناسی استان مرکزی Themez مهتاب گستر